"ขอให้ประเทศไทยสงบสุข"

                                                     บรรพบุรุษ  ของไทย  แต่โบราณ 

                                                ปกบ้าน  ป้องเมือง  คุ้มเหย้า 

                                                     เสียเลือด  เสียเนื้อ  มิใช่เบา 

                                                 หน้าที่เรา  รักษา  สืบไป

      หน้าที่เรา  รักษา  สืบไปเราควรจะเกิดมาเพื่อเสริม  เพื่อเติม  เพื่อแต่ง  ให้ชาติไทยของเราเจริญก้าวหน้าต่อไปดีกว่าที่จะอยู่ด้วยความมักมากอยากได้   จะเป็นประวัติศาสตร์ในทางร้ายไว้ในบ้านเมืองต่อไป  อันนี้คือการพิจารณาตัวเอง ตักเตือนตัวเอง ตนเตือนตน ไม่ได้ ใครจะเตือน   แก้ไขตัวเอง เราก็เอากระจกธรรมะมาส่องดูตัวเราดู  เพื่อให้เห็นว่าเรามีอะไรไม่ดี  ไม่เหมาะไม่ควร  จะได้แก้ไขปรับปรุง กระทำให้มันดีมันงามขึ้น การใช้ธรรมะเป็นหลักปฏิบัติในความเป็นไทย เป็นหน้าที่ของคนไทย คนไทยไม่มีหน้าที่จะเป็นทาสของใคร ๆ  เพราะความเป็นทาส  มันขัดกับหลักของความเป็นไทย  เราเป็นคนไทย  ก็ต้องมีหน้าที่แทนคุณแผ่นดิน  ต้องทำตนให้สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็น “คนไทย” คนไทย รักษาชาติ รักษาแผ่นดิน เป็นปึกแผ่นมั่นคงมาได้ ด้วยสติปัญญาความสามารถ และด้วยคุณความดี อิสรภาพ เสรีภาพ ความร่มเย็นเป็นสุข ตลอดจนความเจริญ ทุกอย่างที่มีอยู่  เราทั้งหลายในปัจจุบัน  ต้องถือเป็นหน้าที่รับผิดชอบอย่างสำคัญ ในอันที่จะรักษาคุณความดี พร้อมทั้งจิตใจที่เป็นไทยไว้ให้มั่นคงตลอดไป   

        เราต้องรักและภูมิใจในประเทศของเรา แผ่นดินเกิดของเรา และความเป็นคนไทยของเรา ถ้าเราไม่รักประเทศของเรา คิดอะไรก็เป็นลบไปหมด ต่างชาติเขาจะคิดอย่างไร ไม่มีประเทศไหนในโลกที่ ไปไหนแล้ว มีความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ ไปขอข้าวใครเขากิน ไปขอที่พักเขาได้เหมือนเมืองไทยอีกแล้ว อยากให้สามัคคี อยากให้หันหน้าเข้าหา ให้มีความยุติธรรม เราต้องรักแล้วสามัคคีให้เป็นปึกแผ่นรักกันไว้เถิด เราเกิดร่วมแดนไทย จะเกิดภาคไหนก็ไทยด้วยกัน เชื้อสายประเพณีไม่มีกัดกั้น เกิดใต้ธงไทยนั้นปวงชนทุกคนคือไทย 

นางสาวปุณณดา ฐิติฤทธิเดชา  รหัส 55113400157  ตอนเรียน D1